Σάββατο, 26 Φεβρουαρίου 2011

Υπόγεια ρεύματα

Από μακριά άκουσε το συρμό του μετρό να πλησιάζει. Μπήκε βιαστικά μέσα και στάθηκε δίπλα στην πόρτα. Ο κόσμος πολύς, όμως ανάμεσα στο στριμωγμένο πλήθος μια φιγούρα ξεχώριζε. Ψηλός, μελαχροινός, με μεγάλα καστανά μάτια. Κορμί αγαλματένιο, τέλεια γυμνασμένο. Το βλέμμα του σταθερό και δυνατό, έμοιαζε σαν ο νους του να ταξίδευε. Σε μια στροφή της διαδρομής εκείνος γύρισε τα μάτια του.

Την κοίταξε εξερευνητικά. Ήταν τέλεια  με υπέροχο συμμετρικό κορμί, όμορφη, ξανθιά με καστανά μάτια. Φορούσε στενό ταγέρ και γόβες που κολάκευαν τις γάμπες της. Τα βλέμματά τους συναντήθηκαν. Ηλεκτρισμός!

Ήταν απίστευτο πως δεν μπορούσαν ν’ αντισταθούν στην έλξη του να βρεθούν ο ένας δίπλα στον άλλον. Αυτό συνέβη πολύ γρήγορα αφού και οι δύο τους ήταν πολύ αδύναμοι για να αντισταθούν σ’ αυτή την προοπτική. Εκείνη χώθηκε μέσα στα μάτια του με μεγάλη λαχτάρα. Αυτά τα μάτια του που έμοιαζαν με φλόγα που την έκαιγε. Αυτός κοιτούσε αχόρταγα τα χείλη της, τις υπέροχες κατακόκκινες πύλες της ύπαρξής της. Ήθελε τόσο πολύ να τη φιλήσει. Κρατήθηκε ενάντια στην παρόρμησή του. Έσκυψε και της ψιθύρισε το όνομα του : Αλέξης. Μαρίνα του συστήθηκε εκείνη και του χαμογέλασε μ’ ένα χαμόγελο που έκανε την καρδιά του να χτυπήσει πολύ δυνατά.

Στην επόμενη στάση κατέβηκαν μαζί. Στάθηκαν στην αποβάθρα. Της έπιασε το χέρι. Τι υπέροχη αίσθηση που είχαν τα δάχτυλά της. Εκείνη αισθάνθηκε να ανατριχιάζει και έμεινε να κοιτάζει μέσα στα ατελείωτα μάτια του. Ήταν σαν υπνωτισμένη. Εκείνος την τράβηξε ελαφρά από το χέρι προς την έξοδο. Ήταν σίγουρος πως αυτή η γνωριμία θα έπαιζε σημαντικό ρόλο στη ζωή του. Έπρεπε οπωσδήποτε να την γνωρίσει καλύτερα. Εκείνη αφέθηκε στα χέρια του και τον ακολούθησε. Ήταν σίγουρη πως αυτά τα υπέροχα χέρια θα την οδηγούσαν σε ασφαλές λιμάνι.

Η ζωή και των δύο τους δε θα ήταν ποτέ πια η ίδια….



Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στο site iDoll στις 31/1/2011

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου